header image
Αρχική
Τα χωριά μας
Ιστορία και Πρόσωπα
Ο Αγραφιώτης ποταμός
Ο Δήμος
Οι Σύλλογοι
Γιορτές / Εκδηλώσεις
Αξιοθέατα
Τουρισμός
Εφημερίδες / Περιοδικά
Φωτογραφίες / VIDEO
Αγραφιώτικα Βιβλία

   Η  φωτογραφία του μήνα ! 


  
  Η προσευχή του ταπεινού 

  

  Αγραφιώτικα  ποιήματα  !  
     

 
   Πανευρυτανική  Ένωση    
     


   Ελληνομουσείο Αγράφων  
     

    
  Η Εφημερίδα "Τ' ΑΓΡΑΦΑ" 
      


         Το Μοναστηράκι       
      
        Βυζαντινό Μουσείο  
     

 Κατσαντώνης 1775 - 1809 
  Αντώνης Μακρυγιάννης - Κατσαντώνης

     
                
  Για περισσότερες πληροφορίες
    
 
  Καλωσορίσατε στ'  Ά γ ρ α φ α  
     
         Κ α λ ό   Κ α λ ο κ α ί ρ ι   

           

         


Warning: html_entity_decode(): charset `ISO-8859-7' not supported, assuming utf-8 in /services/webpages/util/y/z/yzetp9ra.vodafonehosting.gr/public/includes/pathway.php on line 16
Αρχική arrow Άρθρα | arrow Αγραφιώτικο συναξάρι
Αγραφιώτικο συναξάρι Εκτύπωση E-mail

   08/01/2006  Ένα νέο βιβλίο προστέθηκε στην Αγραφιώτικη βιβλιογραφία
   Μια μεταπολεμική αφηγηματική περιήγηση τότε... στ' Άγραφα μέχρι την  δεκαετία του '70. Σ' αυτό το γκριζοπράσινο όγκο με τα λογγόσπαρτα βουνά, τ' απόκρημνα ριζόσπηλα, τα κρυστάλλινα ποτάμια, που φωλιάζουν σφιχτά γατζωμένα ανάμεσά τους τα ιστορικά Αγραφοχώρια. Εκεί που η αγριάδα της φύσης σμιλεύτηκε πάνω στα πρόσωπα και τις καρδιές των γηγενών κατοίκων και τα έκανε ανυπότακτα στις επιβουλές των αλόθρησκων και των αιρετικών.
                                         ( συγγραφέας: Κώστας Π. Μπουμπουρής )

     Η εγκληματική αδιαφορία και η εγκατάλειψη όμως κατάντησε αυτόν τον τόπο ερείπια, που στα χαλάσματά τους φωλιάζουν μοναχικά αγρίμια κι ερμοπούλια και με τις μονότονες κραυγές τους θρηνιύν για ένα κόσμο που πέρασε χωρίς επιστροφή. Ο Αντρίας, ο κυριώτερος ήρωας του διηγήματος, ένας "πολυτεχίτης" σιδηρουργός, μετανάστης στην περιοχή απ' τις αρχές της δεκαετίας του '50, παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις του αναγκάστηκε μαζί με τους άλλους, ν' ακολουθήσει τον Αγραφιώτικο ξεσπιτωμό...

 "Αφιερώνεται σ' όλους τους ξεσπιτωμένους μετανάστες Αγραφιώτες και ξωμάχους, που καρτερικά επιμένουν να φυλάνε τις δικές τους... Θερμοπύλες εκεί στα ξεχασμένα Αγραφοχώρια"


"Τό 'να σκυλί το σκότωσαν, τ' άλλο το πήραν οι γειτόνοι..."
(από την ποιητική συλλογή του Μιχάλη Γκανά)
   Η Χρυσιώτισσα πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ευρυτανικών Συλλόγων Βάσω Χαλκιά έγραψε για την παρουσίαση του βιβλίου: 

     Κυριακή πρωΐ 8 Γενάρη 2006, είμαι καλεσμένη από τον φίλο και συμπατριώτη Κώστα Μπουμπουρή στην παρουσίαση του 4ου βιβλίου με τίτλο «Αγραφιώτικο συναξάρι». Η εκδήλωση είναι στο «Πολιτεία Τένις Κλαμπ» στα βόρεια προάστια της Αθήνας, μακρινή η απόσταση για πολλούς. Φτάνω καθυστερημένα. σχεδόν τελευταία.
      Η ζεστή αίθουσα είναι γεμάτη κόσμο. Με δυσκολία εντοπίζω το συγγραφέα. Είναι περιτριγυρισμένος από φίλους - συγγενείς - Μαραθιώτες - Αγραφιώτες - Ευρυτάνες αλλά εκείνο που μου κάνει εντύπωση μέσα στους καλεσμένους είναι που βλέπω τόσους πολλούς συγγενείς μου. Γιατί τόσοι Χαλκαίοι σ’ αυτή την εκδήλωση; Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό το βιβλίο με μας;
     Αφού ευχήθηκα τα δέοντα στον κάθε ένα, κάθομαι στο τραπέζι μου γεμάτη περιέργεια, ανοίγω το βιβλίο και αρχίζω να διαβάζω. Αγραφιώτικο συναξάρι του Κώστα Μπουμπουρή. Αφιερώνεται σ’ όλους τους ξεσπιτωμένους μετανάστες Αγραφιώτες και τους ξωμάχους που καρτερικά επιμένουν να φυλάνε τις δικές τους Θερμοπύλες εκεί στα ξεχασμένα Αγραφοχώρια. Τα σχόλια στην επόμενη σελίδα του Νέστορα Μάτσα με εντυπωσιάζουν ακόμη πιο πολύ και βιαστικά μπαίνω στην ανάγνωση του βιβλίου. «Ο μεταλλικός» και γνώριμος αχός του σφυριού πάνω στ’ αμόνι ακουγόταν από αρκετά μακριά. Ο ρυθμός του δε χανόταν παρά την μακρόσυρτη βοή που δημιουργούσαν τα θολωμένα νερά του φουσκωμένου Αγραφιώτη, παραδίπλα. Πυρωμένο το σίδερο απ’ τη φωτιά, υπάκουε και λύγιζε στη θέληση και την πίεση των σύνεργων του σιδερά. Είχε παραδοθεί πλέον στην κατακόκκινη λάβα και στ’ ανελέητο σφυροκόπημα με τη γύφτικη βαριοπούλα, παίρνοντας καθαρά το τελικό σχήμα ενός υνιού γι’ αλέτρι.
     Μαζί του όμως είχε αποκάμει και η κυρα-Κούλα, που αρκετές ώρες τώρα ανοιγοκλείνει ρυθμικά με τα δυο της χέρια τους ξύλινους μοχλούς του φυσερού πάνω απ’ τ’ αναμμένα κάρβουνα. Είχε βγάλει και την άσπρη της βαμβακέλα* απ’ το κεφάλι, που σπάνια αποχωριζόταν, και την έριξε στον ώμο της, αφού ο ιδρώτας με τη μουντζούρα απειλούσαν να της αλλάξουν το χρώμα. Τα μεγάλα της μάτια, ανήσυχα και λίγο θλιμμένα, όλο φλόγα κοιτούσαν ερευνητικά μια τ’ αμόνι και μια το σίδερο, ώσπου ν’ ακούσει το τσιτσίρισμά του μέσα στην αφλόγιστη ενέργεια του νερού στο διπλανό γκαζοντενεκέ, για να τελειώσει μαζί του και το μαρτύριο του φυσερού. Το αργό σιγοτράγουδο του Αντρία αντικαταστάθηκε τώρα μ’ ένα πλατύ χαμόγελο ικανοποίησης για τη δημιουργία του, όπως ο ποιητής στην πυρωμένη στιγμή της έμπνευσής του». Ο κόσμος όλος έχει χαθεί από γύρω μου. Εικόνες άλλες ξεπηδάνε μπροστά μου. Το καμίνι του παππού ίδιο με το καμίνι του μπαρμπ’ Αντριά, ο γνώριμος αχός του σφυριού πάνω στ’ αμόνι, το σφύριγμα του αέρα που έβγαινε από το φυσερό για το άναμμα της φωτιάς το τσιτσίρισμα του πυρωμένου σίδερου καθώς έμπαινε στο νερό να κρυώσει για να τριφτεί αφού είχε ήδη πάρει το τελικό σχήμα. Πάνω απ’ όλους αυτούς τους ήχους κάτι πιο δυνατό. κάτι πιο μεγάλο έρχεται στ’ αυτιά μου. Οι δοξαριές του βιβλίου με νοσταλγικά τραγούδια. Ολοζώντανα τα γλέντια που κάναμε τα καλοκαίρια στη Χρύσω με τον μπαρμπα Αντριά να παίζει το βιολί του και να τραγουδάει: Και θαρθώ να σ’ έβρω βράδυ φράχτη-φράχτη-φράχτη-φράχτη.
     Για το Αγραφιώτικο Συναξάρι μίλησε ο μεγάλος δάσκαλος Σαράντος Καργάκος, η παλαίμαχος δημοσιογράφος Σοφία Μαλτέζου και ο εικαστικός Λουκάς Λουκάκης που επιμελήθηκε το βιβλίο. Το λόγο τέλος πήρε ο Κώστας Μπουμπουρής και αναφερόμενος στο «Αγραφιώτικο συναξάρι» είπε: είναι αφιερωμένο σ’ αυτούς που στη δεκαετία του 70 και ίσως και πιο νωρίς πήραν των ομματιών τους, άφησαν τα γονικά χώματα αγανακτισμένοι από τη φτώχεια και απελπισμένοι από την εγκληματική εγκατάλειψη έγιναν μετανάστες στην ίδια τους την πατρίδα για κάτι καλύτερο. Ο Αντριάς είναι ισόβειος περιπλανόμενος μετανάστης, είναι ο ήρωας του διηγήματος στο πρόσωπο του οποίου αντικατοπτρίζεται και ταυτίζεται ο κάθε ξεσπιτωμένος και ξεριζωμένος Αγραφιώτης ξωμάχος. Σελίδες απο το Αγραφιώτικο συναξάρι διάβασε ο δημοσιογράφος Ηλίας Προβόπουλος.

Βάσω Χαλκιά

 Τίτλος βιβλίου:        " Αγραφιώτικο συναξάρι "
    
Συγγραφέας:            Κώστας Μπουμπουρής   (6932-427570)
Διάσταση:                 14 χ 21 με  μαλακό εξώφυλλο, 230 σελίδες
Φώτο εξωφύλλου    Κώστας Μπαλάφας
Κυκλοφορία:             Χειμώνας 2005



 Το βιβλίο μπορείτε να προμηθευτείτε:
Στην Αθήνα από το "Βιβλιοπωλείο της Εστίας"  Σόλωνος 60, 210-3615077
Στο Καρπενήσι από το βιβλιοπωλείο "Αναστασίας Ηλ. Τρίκκα"    22370-23233
Από το συγγραφέα Κώστα Π. Μπουμπουρή στο 210-2797717  6932-427570


                       Βιογραφικό σημείωμα του συγγραφέα    
   Ο Κώστας Μπουμπουρής γεννήθηκε στον Μάραθο Αγράφων Ευρυτανίας το 1956 από γονείς γεωργοκτηνοτρόφους. Είναι ανώτερος Αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας εν ενεργεία. Παράλληλα με την υπηρεσία του ασχολείται δραστήρια με τα πολιτιστικά δρώμενα της Ευρυτανίας και τη συγγραφή. Αρθρογραφεί τακτικά στον τοπικό, ημερίσιο και περιοδικό τύπο για θέματα κυνηγιού, ιστορικά και πολιτιστικά. Το "Αγραφιώτικο συναξάρι" είναι το τέταρτο απ' τα βιβλία του που έγραψε και κυκλοφόρησαν. Τα προηγούμενα βιβλία του είναι: "Ο Ζωντανός θρύλος των ελληνικών δασών και οι θηρευτές του" 2000, "Κατσαντώνης, εποποιία και θρύλος" 2002, και "Τα Τρία αγρίμια" 2003.

< Προηγ.   Επόμ. >
tro_cross.jpg
Πως θα φτάσετε
Χάρτες / GPS / SAT
Χρήσιμα τηλέφωνα
Ο καιρός στ' Άγραφα

 Ένας  τόπος  οικολογικής   
 απόδρασης  σας  περιμένει !  
Πατήστε για μεγέθυνση

 Το βήμα των Αγραφιωτών 




    Αρχείο ηχογραφήσεων   



      Από  τον  εβδομαδιαίο  
     τύπο της Ευρυτανίας  









 "  Ο  Διαδικτυακός χάρτης     
       του Δήμου Αγράφων   "  


  Συντονιστείτε στα  FM-88.1  

  στη  Δυτική  Ευρυτανία   

  ή  στο διαδίκτυο  LIVE