Ο Κατσαντώνης λημέριαζε στο βουνό Προσηλιάκο και εκεί οι τούρκοι τον πλησίασαν από την πλευρά της περιφέρειας Χρύσου. Πρώτος βάδιζε ο Βελής (Βεληγκέκας), όταν δε έφτασε στα ταμπούρια των Κατσαντωναίων άκουσε τη φωνή του Κατσαντώνη να του λέει, που πας ορέ Βελή, δεν ξέρεις ότι εδώ είναι τα δικά μου τα λημέρια;
Και ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος:
Βεληγκέκας: Το ξέρω ορέ Κατσαντώνη αυτό, αλλά έρχομαι σταλμένος  από τον Πασά μου ή να σε σκοτώσω ή να σε πάω πισθάγκωνα δεμένο στα Γιάννενα.
Κατσαντώνης: Και πως θα το καταφέρεις αυτό ορέ Βελή;
Βεληγκέκας: Με πόλεμο ορέ Κατσαντώνη
Κατσαντώνης: Ορέ Βελή με τον πόλεμο που θα κάνουμε θα χαθούν παλικάρια, δικά μου και δικά σου γιαυτό σου λέω ορέ Βελή να παλέψουμε οι δυο μας και όποιος πάρει τον άλλον.
Βεληγκέκας: Μπέσα για μπέσα ορέ Κατσαντώνη (την εποχή εκείνη η λέξη μπέσα κατείχε θέση σημερινής συμβολαιογραφικής πράξης)
Κατσαντώνης: Ναι ορέ Βελή, μπέσα για μπέσα
        Τότε οι δύο αρχηγοί άρχισαν να ετοιμάζονται, βγάζοντας από πάνω τους την κάπα, τα όπλα και τα τσαπράζια για να είναι πιο ελεύθεροι στις κινήσεις τους.
        Ένα όμως παλικάρι του Κατσαντώνη έκανε την σκέψη μήπως ο τούρκος καταφέρει και σκοτώσει τον καπετάνιο του. Έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη σκότωσε με το καριοφίλι του τον Βελή. 
        Ο Κατσαντώνης με την πράξη αυτή στεναχωρέθηκε καθώς δεν τήρησε το λόγο του και μπροστά στο θέαμα του θανάτου του αντιπάλου του άλλαζε συνεχώς χρώμα το πρόσωπο του.
        Όταν σε δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις πέσει ένα όπλο, ο πόλεμος γενικεύεται γιαυτό και όλοι οι ιστορικοί εξιστορούν ότι ο Βεληγκέκας σκοτώθηκε στη μάχη. Σύμφωνα όμως με την παραπάνω αφήγηση φαίνεται ότι πρώτα σκοτώθηκε ο Βελής και μετά ακολούθησε η μάχη.
        Από εκείνη την εποχή μέχρι και σήμερα η τοποθεσία όπου σκοτώθηκε ο Βεληγκέκας ονομάσθηκε  "σ τ ο υ  Β ε λ λ ή"