|
Οι Άγιοι Απόστολοι Αγράφων και ο "Γαλλής" |
|
|
 Είναι καλοκαίρι του 1968. Στο σπίτι μας υπάρχει έντονη κινητικότητα. Η μάννα μου έχει σφάξει τον κόκορα και μοσχοβολάει η γειτονιά μαγειρεύοντάς τον. Η κολοκυθόπιττα έχει μπει κάτω από τη γάστρα και ψήνεται. Ακούω τη φωνή της μάνας μου «σύρε Κούλα να φέρεις απ’ τη θειά Κώσταινα τα μαχαιράκια, θα’ χουμε μσαφίρ..» αφήγηση - Κούλα Παναγίτσα (Ανδρώνη)
Έφερα τα μαχαιράκια που έλειπαν από το νοικοκυριό μας κι έστρωσα το τραπέζι.  Σε λίγο ακούγονται βήματα και κουβέντα από το στενό σοκάκι που οδηγούσε στο σπίτι μας. Έρχεται ο πατέρας μου με έναν ηλικιωμένο κύριο, κοντό, στρουμπουλό, περιποιημένο, που το πρόσωπό του έλαμπε από χαρά και περιποίηση. « Να σας συστήσω τον καλό πατριώτη μας Γιώργο Μπαμπαλή », είπε υπερήφανος ο πατέρας. Εμείς τα παιδιά κατά σειρά γεννήσεως, Κούλα, Δανάη, Βαγγέλης και Αρετή, τον καλωσορίζουμε, κι εκείνος απλώνοντας το χέρι, μας αγκάλιασε, μας φίλησε και συμπλήρωσε τον πατέρα με το χαϊδευτικό του όνομα της Αμερικής (Γαλλής).
 Ο πατέρας (Κωστής Ανδρώνης) ήταν την εποχή εκείνη πρόεδρος του χωριού. Επομένως ο Γαλλής κουβεντιάζει με το κατάλληλο πρόσωπο για να μάθει τα του χωριού του, που του έλειψαν τόσο πολύ. Οι άνδρες είχαν συναντηθεί το καλοκαίρι του 1965 στην Καρδίτσα στο σπίτι της θεια-Μητσούλας Μπαμπαλή (νύφη του Γαλλή από αδελφό) και ο Κωστής φανέρωσε την επιθυμία του να γίνει στο βακούφκο (εκκλησιαστικός χώρος) των Αγίων Αποστόλων έστω ένα εικονοστάσι. Ο Γαλλής είπε ότι θα το έφταιχνε από χρόνια αλλά δεν βρήκε το κατάλληλο πρόσωπο. Η θειά Μητσούλα , εκτιμούσε και εμπιστευόταν τον Κωστή αφάνταστα, όπως κι εκείνος τη θεωρούσε ένα αξιοσέβαστο πρόσωπο. Λέει: « Το κατάλληλο πρόσωπο Γαλλή μου είναι μπροστά σου, να βοηθήσεις να γίνει η εκκλησία όπως ήταν ».
Πέρασαν τρία χρόνια και να τώρα κουβεντιάζοντας ήσυχα και φιλικά ο Κωστής είπε « κ. Γιώργο, περνώ πάνω κάτω έξω από τους Αγίους Αποστόλους και στενοχωριέμαι κάθε φορά που βλέπω μουλάρια δεμένα πάνω από το Άγιο Βήμα της εκκλησιάς. Θα βάλω τους κατοίκους του χωριού να δουλέψουν (προσωπική εργασία) και με τη βοήθεια των Αγίων, ότι καταφέρετε να μας στείλετε κι εσείς, να ξεθάψουμε την εκκλησιά. «Προχώρα Κωστή κι εγώ θα σου στείλω τα χρήματα» ήταν η απάντηση του Γαλλή. Ιερέας την εποχή εκείνη ήταν ο αείμνηστος παπα-Κώστας Παπαγεωργίου που βοήθησε τον πρόεδρο με την αμέριστη συμπαράστασή του.
Ο πρόεδρος συστήνει πενταμελή επιτροπή για την καλύτερη λειτουργία και συντονισμό των εργασιών από τους:
1) Κωνσταντίνο Ανδρώνη του Ευαγγέλου (Κωστής), πρόεδρος
2) Σωτήριος Χόντος του Νικολάου, ταμίας
3) Κωνσταντίνος Νικολάου, μέλος
4) Κοντογιάννης Ιωάννης του Παναγιώτη, μέλος
5) Βασίλης Χόντος του Κωνσταντίνου, μέλος
Ο πρόεδρος ξεκινά με το θεσμό της προσωπικής εργασίας, χρεώνοντας τον κάθε κάτοικο με 4 ημέρες. Αρχίζουν να ξεμπαζώνουν κουβαλώντας με τις καζιάκες (εργαλείο της εποχής) τα μπάζα στη ράχη, όπως με το ίδιο τρόπο μαζεύουν και φέρνουν από τα κοντινά κτίρια (ερείπια σπιτιών και μαντρότοιχων) την πέτρα. Δεν άργησαν να βρουν τα ρεποθέμελά της όπως στις γωνιές της εκκλησίας βρήκαν πολλά οστά, κατά πάσα πιθανότητα εχρησιμοποιείτο ως χωνευτήρι (οστεοφυλάκιο). Όλοι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, κι όποιος είναι ανήμπορος προς εργασία δίνει στον ταμία το αντίτιμο του μεροκάματου για να δουλέψει στη θέση του άλλος.
 Ο Γαλλής στέλνει τα πρώτα χρήματα που είναι η αμοιβή του κτίστη Παναγιώτη Τσιάρα από το Τρίδεντρο. Τα υλικά πληρώθηκαν από τις μικροδωρεές. Ο πρόεδρος 2 μήνες με τα 2 μουλάρια του ήταν επί ποδός, όπως και όλο το χωριό. Έφθασαν στη σκεπή και μετά φέρανε από τα Πετρίλια τον αείμνηστο ξυλουργό Αλέξη Βίλλη να πάρει τα μέτρα για το τέμπλο και τα υπόλοιπα ξυλουργικά. Όταν ο ξυλουργός τελείωσε την εργασία του πήγανε 15 μουλάρια και τα φόρτωσαν οι : Κωστής Ανδρώνης, Γιώργος Νικολάου και ο αείμνηστος Τάκης (Δημήτριος) Κατσιφός, αδερφός του τέως Δημάρχου Αγράφων Ευάγγελου Κατσιφού. Ο Γαλλής πλήρωσε και το τέμπλο. Για να λειτουργήσει το πανέμορφο εκκλησάκι πρόσφεραν όσοι μπορούσαν, άλλος εικόνα, άλλος καντήλι, άλλος μανουάλι και άλλος πολυέλαιο.
 Στις 3 Ιουνίου του 1970 έγιναν τα θυρανοίξια της εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων χοροστατούντος του αείμνηστου παπα-Κώστα Παπαγεωργίου. Παρευρέθη ο μεγάλος δωρητής του έργου αείμνηστος Γαλλής και πλήθος κόσμου. Δια του λόγου το αληθές, παραθέτω τη φωτογραφία που έβγαλε ο Γαλλής μπροστά στο ναό και τα γραφόμενα στο πίσω μέρος της.
  
αφήγηση - Κούλα Παναγίτσα (Ανδρώνη) |
Άρθρα | 
